Grenstocht Koewacht 19 juli

Dit jaar 3 ritten met verplaatsing. Vandaag is de tweede en weer gaan we naar ‘den overkant’. Dit keer Koewacht waar de Grenstocht op de kalender staat. Volgens de site op internet en de NTFU zou de lange rit 125 kilometer zijn en het parkoers inderdaad de grens oversteken en Belgie aandoen. Dat blijkt niet het geval. De langste afstand was 105 kilometer en we vonden het niet erg, want de tropische omstandigheden, met een opstekende tegenwind in de laatste 20 kilometer maakten de tocht toch al pittig.

Om 08.00 uur verzamelden de deelnemers van drie groepen zich op het parkeerterrein bij de Vierwegen. De gesprekken waren gelijk al geanimeerd zodat we nog moesten aanmanen om toch maar eens te vertrekken! Dat geeft de goede sfeer weer en dat bleek ook onderweg. Want zowel voor de start alsook tijdens de ravitaillering troffen de 30/ 28 groep en de 25 groepsleden elkaar en werden de gesprekken voortgezet.

28/30 groep

Op onze fietskalender stond vandaag de Grenstocht, een mooie tocht door de polders van Oost Zeeuws-Vlaanderen. Vandaag was onze groep door vakantie en werk wel erg klein, maar de weersomstandigheden waren best gunstig een matigewindkracht 2 vanuit het oosten bij een temperatuur van 22 graden.

Met zijn drieën: Harry, Paul en Adrie vertrokken vanaf de start locatie De Letter Asperges en Zo, naar Absdale om daarna via de polders en hele mooie dijken met bomen naar Vogelwaarde te rijden, daarna via de Margaretsedijk naar Pauluspolder. In de polders waren de boeren druk bezig om de oogst eraf te krijgen, met gevolg dat we best wel wat trekkers met graankarren tegenkwamen. Ook reden we hier twee fietsers achterop uit Aalter België gezellige fietsers om mee te praten en tevens zeer aangenaam om samen tegen de wind in te fietsen.

Via Scheldevaartshoek naar Emmadorp, waar onder aan de dijk bij de bekende horecagelegenheid ‘Het Verdronken land’ de eerste stop was gepland. Na de koffie vertrokken we via Graauw en Rooversberg naar Kuitaart voor ons was het de oude weg naar de vroegere veerboot, hierna via Walsoorden, Kloosterzande en Strooienstad naar de tweede stop in de Griete en wel Paviljoen Beet gelegen aan de Westerschelde, inmiddels was de wind wat meer aangetrokken en daar kwamen we snel achter toen we vanaf de dijk de polder weer in reden, ondertussen hadden we besloten kop over kop te gaan rijden op deze rechte wegen. Via Poonhaven naar Zaamslagveer voor ons bekend als de geboorteplaats van Jo en Ko Dees de assistenten van kapitein Rooibos die het vroegere Yokohama ontdekten. Na dit heugelijke feit kwam na enkele kilometers de finish alweer snel inzicht.
Het was een mooie poldertocht onder uitstekende omstandigheden met een afstand van 100 kilometer met een gezellige groep.

Groet, Adrie

25 groep

Nestor Leen, penningmeester Jaap, natuurlijk Wim en Marion en ook Koos en Ad waren op het appèl en vertrokken rond half 10 voor de tocht vanaf de Lange Weg; de weg van Axel naar Hulst. Even gaat het in zuidelijke richting, dus toch België? Nee. Al snel draaien we weg in Noordelijke richting met een lichte wind in de rug. Vanaf Vogelwaarde gaat de tocht in zuidoostelijke richting en volgt er talloze dijkjes en weggetjes waar bijna geen verkeer komt. Bij Clinge zitten we dicht bij de grens maar die volgen we vrijwel evenwijdig richting Emmadorp met op de dijk een uitzichtpunt over het Verdronken land van Saeftinghe. We zijn hier kort bij de voormalige Hedwigepolder, nu nieuw natuurgebied en de aansluitende Prosperpolder.

Emmadorp is voor ons het eerste ravitailleringspunt en een heel bijzonder punt. Het café en bijbehorend terras is een grote brocante, waar je ook kijkt. Gelukkig hebben ze er ook appeltaart met slagroom en koffie en dat laten we ons goed smaken. We hopen nu een glimp van de Westerschelde te gaan zien, maar niks daarvan. Het parkoers houdt de polders aan en eveneens het grillig verlopend parkoers waar we uiteindelijk bij Walsoorden uitkomen. Herkenbaar aan de vele betonnen rioolbuizen die daar worden gefabriceerd. Van via de voormalige veerhaven naar het buitendijks fietspad? Nee hoor, we blijven binnendijks. Schampen nog wel even langs de veerhaven waar nu ‘in de middle of nowhere’ enkele appartementengebouwen staan. We blijven links, rechts, links enzovoorts fietsen. We passeren Strooienstad (nooit van gehoord) en ja, dan eindelijk langs de Westerschelde waar na een aantal kilometers de buitendijkse uitspanning ‘Beet!’ de tweede ravitailleringsplaats wordt. Wat smaakte die cola lekker. En de ijsklonten verdwenen in de bidons, want drinken doen we nu niet omdat het moet. Zo warm! De Garmin wijst over de 30 graden aan zelfs langs de boorden van de Westerschelde.

Het slotstuk wordt zwaar. De wind is flink toegenomen en die hebben we voornamelijk op de kop. We klagen over de lange wegen, want het type parkoers is hier duidelijk anders dan in Oost Zeeuws-Vlaanderen. Als geboortige Zeeuws Vlaming herken ik veel van deze omgeving, dichter bij Axel. Daar waar ik als vijftienjarige jongen bakkersknecht was op de 3^e verkorting en brood bezorgde in deze uitgestrekte polders. Bijzonder om daar dan 65 jaar later met een racefiets te rijden! De vele gedachten leiden gelukkig wat af van het afzien met deze tegenwind, maar de fiets makkers houden me goed in de luwte en we eindigen gezamenlijk bij het eindpunt: ‘De Letter Asperges & Zoon’ om gezamenlijk een drankje te nuttigen en weer huiswaarts te keren.

Een zeer geslaagde tocht zit er weer op en Zeeuws-Vlaanderen heeft punten gescoord bij ons allen.

Koos

20 groep

Samen met Abra en Nellie reden we vandaag de Grenstocht door de polders van Oost Zeeuws-Vlaanderen. Samen met de 25 en 30 groep ingeschreven bij onze startlocatie “De Letter Asperges” bij Koewacht. Vertrokken voor een rit van 65 kilometer fietsten we over vele mooie dijkjes met veel bomen, heerlijk in de schaduw fietsen dus.

Ik zei het al, vele dijken met namen als Plattendijk, Havikdijk, Cambrondijk, Sasdijkweg en zelfs een Vogeldijk. Mooi uitzicht overal en op de Vogelkreek fietsten we een boerenerf op waar we heel veel racefietsen zagen staan. We dachten dat is onze eerste stop maar de bordjes kwamen niet overeen met onze routebordjes. Nellie ging er toch op af en kwam er achter dat het een stop was voor een andere toertocht. Jammer, hadden we net zo’n zin in appeltaart.  Verder gefietst en kwamen we aan bij Recreatie Centrum De Vogel. Vonden we een heerlijk plekje op het terras maar helaas te vroeg voor de befaamde appeltaart. Dan maar onze zelf mee gebrachte boterhammetjes opgepeuzeld voor de nodige nieuwe energie.

Verder gingen we weer en passeerden we Hengstdijk, Kloosterzande en over de Koningsdijk door het gehucht Strooienstad.  Inmiddels waren we al 34 kilometer aan het genieten van het zo andere Zeeuws-Vlaanderen met zijn vele kleine gehuchtjes.

Vanaf de Polderdijk zagen we overal akkerbouwers hard aan het werk. Graan dorsen nu het nog droog is en ongeveer al 2 weken eerder oogsten dan normaal gebruikelijk door een mooie zonnige zomer.

We zagen de Westerscheldedijk al liggen en verderop mochten we buitendijks verder langs de Westerschelde. De temperatuur was inmiddels opgelopen naar 27 graden, maar helaas geen verkoelend windje vanaf het water.  Na 45 kilometer aangekomen bij onze tweede tussenstop paviljoen “Beet” bij de Griete. We kregen een suikerwafel of een stukje “zoete koeke” dat blijft zo lekker plakken aan je tanden.

Bij vertrek de mannen van de 30 groep de weg gewezen naar deze mooie tussenstop. Opgestapt voor de laatste 20 kilometer was de ingenomen energie voor mij en Nellie al snel verdwenen door de toegenomen wind die we nu tegen kregen.

We konden gelukkig uit de wind fietsen achter Abra die met behulp van de ondersteuning op haar fiets makkelijker tegen in de wind fietste.

Over de Schendeldijk door Poonhaven en via de Genderdijkse weg door Zaamslagveer en nog 7 kilometer te gaan. Half drie waren we weer terug bij “De Letter Asperges”.

We hebben genoten van deze afwisselende route.

Martje Kriekaard.