Zeeuwse Wind Route 30 groep op 16 september

Deel 1:

Wat een rit zou dit worden. De rit van de Mio’s en de Garmins, of de rit van een mechanisch fiets probleem?!

Ik ving de dag aan met een vertrek van 08:45 u richting Kruiningen om daar om 09.00 u aan te sluiten bij André en Paul bij de bus lus. Tot zover geen enkel probleem en we vertrokken richting de Postbrug om vervolgens daar weer aan te sluiten bij Robert en Adrie. Tot zover nog steeds geen enkel probleem en met een heerlijk zonnetje vertrokken we naar de startplaats in Wilhelminadorp. Daar aangekomen stonden er al een aantal van de 25 groep zich klaar te maken om ook hun tocht te starten. Na een kort praatje van de voorzitter ‘over het akkefietje van Win van Vossen die bij een fietsronde over de kop was geslagen en zelfs afgevoerd moest worden met de ambulance voor controle in het ziekenhuis en om die reden niet aanwezig was’ werd de tocht door beide groepen gestart.

André, Robert, Paul, Adrie en Geoffrey hadden hun navigatie al opgestart met de route van Koos en vertrokken voor een prachtige tocht onder nagenoeg perfecte omstandigheden aan de Zeewse Wind Route. Meteen bij vertrek ging het op de navigatie al mis. Keer om, maak een U bocht, piepjes hier piepjes daar en dat is natuurlijk niet prettig fietsen. André besloot om na zo’n 10 km een oude route ‘die had hij nog in zijn Mio had staan’ op te starten en die te vervolgen. Probleem navigatie opgelost! In strak tempo, want er stond een klein zuchtje wind uit oostelijk richting, vervolgden we onze weg. Langs de Oranjeplaat en door Arnemuiden zetten we koers via de Europaweg naar Rammenshoek en de Sloeweg. Ergens daar werd besloten een koffiestop te houden in Westkapelle om de energie weer op peil te brengen. Op de dijk van Westkapelle werd er besloten om bij een strandpaviljoen koffie te nuttigen. Bij de afdaling van de dijk bleek er nogal wat gestrooid grind te liggen en dat had André wat onderschat waardoor een kleine schuiver onvermijdelijk was. Gelukkig zo goed als geen schade op wat geschaafde benen na. Het paviljoen bleek dicht dus werd er koffiegedronken bij het Kasteel van Batavia. Daar aangekomen bleek dat ik niet meer kon schakelen. De ketting lag op het buitenblad en het kleinste tandwiel en dan weet iedereen wel dat het vervolg van de tocht zwaar zou gaan worden.  Onze mekanieker Robert had echter nog een idee en sleutelde wat aan de fiets wat nog leek te lukken ook. Al snel bleek bovenop de dijk dat de noodreparatie niet het gewenste resultaat had opgeleverd dus besloot ik om mijn medefietsers te bedanken en mijn weg naar huis solo te vervolgen zolang mijn benen dit zware verzet konden wegdraaien. Zoveel als mogelijk de beschutting opgezocht want de wind wakkerde (voor mijn gevoel dan) toch enigszins wat aan en wist ik dat dit heel zwaar ging worden. Rond vliegveld Midden-Zeeland toch maar een belletje naar huis met het verhaal en dat ik mogelijk opgehaald moest worden. Maar al fietsende was het toch mijn eer te na om mezelf op te laten halen. Op eigen kracht thuiskomen geeft toch een beter gevoel, maar dit hoop ik niet meer mee te maken.

Geoffrey

Deel 2:

Net voordat we Westkapelle binnenreden kreeg Geoffrey problemen met het schakelmechaniek van de racefiets. Nadat we de koffie en appelgebak naar binnen hadden gewerkt probeerden Adrie en Paul een reparatie uit te voeren. Er was een van de schakelkabels afgebroken en hier was weinig aan te repareren. Toch reden we weg vanaf Kasteel van Batavia maar al na een paar honderd meter lag de ketting weer op het grote blad. Volgens Geoffrey had het geen zin om de rit met ons te vervolgen en haakte af. Later blijkt dat hij op het grote blad naar huis is gereden een ware krachttraining. Zodoende had Westkapelle al wat meer schade veroorzaakt, want ondergetekende had ook hier al wat bodemonderzoek gedaan, met wat schaafplekken tot gevolg. De eerste kilometers na de koffie waren gelijk aan de aanvoerroute maar later reden we richting Domburg, om dan via wat plaatsnamen met Kerk in de naam op Vrouwenpolder aan te rijden. Al voor de start van de rit had ik de hoop dat we zouden beginnen met 6 TRAPPERS maar helaas moest Wim afzeggen wegens een val van afgelopen week met de racefiets, Beterschap Wim. Na het afhaken van Geoffrey bleven we dus met 4 TRAPPERS over voor de rest van de rit. Met een wind uit oost tot noord-oost die bovendien nog wat aantrok in de loop van de middag, ging de rit verder over de Veerse Dam en later lag de Stormvloedkering voor de wielen. Net voor de Kering passeerden we 25 groep met natuurlijk Marion in de voorste gelederen. Na de kering was Burghsluis het eerste waar we langsreden, en verderop de Plompe Toren. Bovenop de dijk had de wind vrij spel en ik was dan ook blij dat we even in de beschutting konden fietsen rond de Schelphoek, waar we even een pauze hielden om het vochtgehalte weer op peil te brengen. Een mede terras bezoeker kon het blijkbaar niet waarderen dat we ook de zelf meegebrachte koeken/repen nuttigden. Zelfs zonder fiets zijn we voor sommigen een stelletje ASO’S. Na dit voorval reden we verder naar Zierikzee, maar niet buitendijks wegens de grote drukte op het fietspad. Zodoende konden we de molen van Moriaanshoofd eens van dichtbij bekijken. Na Zierikzee reden we via het bedrijventerrein naar de Oosterschelde brug, die met wind schuin in de rug vlot werd bedwongen. Robert en Andre hadden hier met deze snelheid ook wel kunnen rijden maar Adrie en Paul hadden vandaag toch wel de beste benen. Eenmaal over de Zandkreeksluis namen we de route langs de zeedijk om hier wat uit de wind te zitten, maar deze vlieger ging vandaag niet op. Het goede gevoel van op de Oosterscheldebrug verdween dan ook als sneeuw voor de zon. Na Wilhelminadorp en het Goese Meer lag opnieuw Tervaten op de route en verderop Kapelle. Hier begonnen we aan de laatste kilometers van de rit met de Postbrug als laatste obstakel. Bovenop nam Adrie de afslag naar Wemeldinge, Robert reed rechtdoor naar Yerseke en Paul en Andre reden langs het kanaal terug naar Kruiningen. Aan het eind van de rit met vertrek vanuit Kruiningen en de Zeeuwse Wind route, stopte de teller na 167 kilometer. Op andere keren sprak ik van een rit zonder pech , maar dat was vandaag dus niet het geval, maar de sfeer bleef in ieder geval wel steeds goed.

Andre.