Competitierit – 12 april

Het is een gezellige drukte bij de start van de tweede competitierit van T.C. DE TRAPPERS. De zomerse temperaturen lokken naar buiten en dat is onderweg ook goed te zien. Velen zijn op weg, per fiets, motor of wandelend met speelse honden en dollende kinderen. Het is uitkijken hier en daar. Maar gelukkig gaat alles goed. De 30/ 28 groep deelnemers zijn nu geheel voorzien van de meest moderne velo’s met, uiteraard, schijfremmen. Hieronder zien we de laatste nieuwe aanwinsten: Links, Robert met zijn nieuwe titanium Guillem racer van Nederlands fabricaat en rechts, André met de nieuwe Ridley racer uit een fabriek van onze zuiderburen.

25 groep

Op deze zomerse middag melden zich 8 TRAPPERS leden van de 25 groep aan de start bij station Kruiningen-Yerseke. Leen, toch nog bang voor een koude vleug wind met lange mouwen, Jaap H. Jaap K. Wim, Ad, Marion, J.P. en Koos allen in ‘kort, kort’. De wind is ZO, dus onvermijdelijk opnieuw richting Brabant.

Wim zegt het al bij de start: ‘dan rijden we nog een stukje door naar Brabant, dan is het totaal nog maar ongeveer 80 km’. We zullen zien, denk ik dan want de afslag naar Non Plus Ultra ligt toch meer voor de hand. En dat blijkt ook te gebeuren, na de gebruikelijke toer via Krabbendijke door de polders en langs de kassen, dat ellendig slecht fietspad langs de Oude Rijksweg en dan eindelijk die afslag…. Natuurlijk hebben we voornamelijk ongunstige wind schuin of helemaal tegen. Wat mij betreft was NPU ver genoeg, maar nee…. Rechtdoor naar Hoogerheide. Daar begint het ongemak: rijden we wel of niet op het fietspad? Steken we over? Negeren we de verkeersborden die zeggen dat je niet verder mag? Allemaal vragen, stoppen en twijfels. Een wielerkoers dwingt ons toch bij Calfven een omweggetje te nemen, flink naar beneden en dan weer omhoog. Dan weer op de doorgaande weg naar Ossendrecht waar we eindelijk de wind meer in de rug krijgen en Zeeland weer binnenrijden.

Dat gaat goed tot over de Bathse brug en aan de binnenkant van de dijk naar Bath. Een aantal van ons groepje verlangt naar een vervolg aan de binnenzijde, immers de wind komt uit zuidelijke richting. De koprijders zijn Oost-Indisch doof zoals dat hoort, want zij bepalen de route en dat blijkt buitendijks te zijn. Afhankelijk van je positie zit je dan toch weer ‘op de wind’. Een paar kiezen er toch voor om de luwte te zoeken en die zien we terug bij Zusterzand. Daar ongeveer verlaat Jaap H. onze groep om naar huis te fietsen.

Wij rijden soepeltjes door tot de scherpe draai naar ’t Spulletje in Waarde. Daar herhaalt zich de keuze stress, in ieder geval bij mij. Ik heb echt geen zin om weer de wind op te zoeken aan de Westerscheldedijk. Ben vandaag niet in vorm en kies ervoor de anderen bij de sluizen te Hansweert op te wachten. Dat klopt verrassend goed. ‘Wemeldinge’ fietst rechtdoor naar huis. Jaap K. had Kruiningen al bereikt en ‘Kapelle’ passeert de sluizen, laat Schore links liggen en fietst via ‘Den Oek’ naar thuisbasis. Een zomerse fietsdag met een stevige wind. Het eerste ongewoon, het tweede is iets waar we eigenlijk allang aan gewend zouden moeten zijn! Met 80 kilometer op de teller en ruim boven het groepsgemiddelde kunnen we, zo gewenst, nog net de finale van de dames koers Parijs-Roubaix meemaken!

Koos

28/30 groep

Enkele weken geleden stonden Harry en Geoffrey met een nieuwe fiets aan de start van een zaterdagrit van de TRAPPERS. Vorige week verscheen Robert met een nieuwe fiets aan de start en vandaag stond ondergetekende met een nieuwe fiets aan de start. Denk nu niet dat Adrie en Paul op een oude fiets rijden want de garantie van deze fietsen is nog niet afgelopen. Deze 6 TRAPPERS van de 28/30 groep vertrokken om 13.30 uur vanaf het NS station richting Kruiningen.

Deze keer beklommen we het viaduct van de A58, maar bleven wel aan de noordkant van de A58 rijden. Deze staken we over op weg naar de molen De Hoed van Waarde. Hier kozen we een alternatieve route op weg naar de dijk van de Westerschelde, waar we bij de eerste mogelijkheid de buitendijkse route namen. Op dit gedeelte weg naar Bath kregen we hulp van een wielrenner die op vakantie is in Rilland. Deze fietser uit Limburg kwam hier om uit te waaien en vandaag was dat zeer goed mogelijk. Nadat we bij Bath weer de binnendijkse route hadden opgepikt reden we verder over de Bathse Brug en via de Sophiaweg tot aan de Vierlingsweg. Inmiddels hadden we natuurlijk wat bruggen en viaducten gehad en konden de mannen met nieuwe fietsen gewend raken aan de schakelmechanieken. Ik heb onderweg geen ratelende kettingen gehoord of  afgelopen onderdelen gezien, dus zal alles wel in orde zijn geweest. Na Non Plus Ultra reden we onder de A58 door. Op deze weg naar de Oude Rijksweg, om weer naar het Zeeuwse land te fietsen, kwamen we de 25 groep tegen. Na de Hoogerwaardpolder, die lieten we overigens rechts liggen, kregen we de wind steeds meer in de rug. Wim zou zeggen, ik denk dat we het ergste hebben gehad. Dat laatste bleek vandaag waar te zijn, want de passage van kassen in de Bathpolder en de doorkomst van Middenhof en passage van Roelshoek verliep soepel. Hier aangekomen was Geoffrey weer op zijn startplaats aangekomen en wenste ons nog een goede reis en goed weekeind. Ook het stuk buitendijks tot aan de Hoek van Nieuwlande hoefden we ons niet bovenmatig in te spannen om een leuke snelheid te behouden. Na de Koksedijk, langs de Sint Pieterspolder en langs de Molendijk, reden we Yerseke binnen en kon Robert de nieuwe fiets tot rust laten komen. Harry, Adrie, Paul en André bedwongen even later de Postbrug, hier werden de benen nog even getest. Terwijl Paul en André richting Hansweert reden gingen Harry en Adrie naar de thuisbasis in Wemeldinge. Thuisgekomen stond er vandaag 68 kilometer op de teller na een zonnige, maar winderige rit. Met al deze nieuwe fietsen in het peloton doet zich misschien wel een probleem voor wanneer de vorm van de dag ontbreekt. Aan de fiets kan het niet liggen.

André.